Buitenland Economie

Leven met hyperinflatie

Na twintig jaar krijgen witte boeren, wier land rond de eeuwwisseling werd onteigend door gewapende bendes van president Robert Mugabe, compensatie. Dit is een belangrijke stap in het einde van de economische crisis die veroorzaakt werd door deze landonteigeningen. De Groningse studente Erin Mwanga (28) woonde in Zimbabwe ten tijde van deze crisis en is blij dat deze terugbetalingen nu gedaan worden: “Hopelijk kan Zimbabwe hierdoor eindelijk weer opkrabbelen.” zegt Mwanga. 

De landonteigening zorgden ervoor dat er geen voedsel meer geproduceerd werd. Hierdoor verloor het land plotseling vrijwel al zijn inkomsten. Als reactie hierop ging de overheid enorme hoeveelheden geld bijdrukken. Zimbabwe kampte toen met het fenomeen hyperinflatie. Dit wil zeggen dat er steeds minder gekocht kan worden dezelfde hoeveelheid geld. In sommige gevallen van hyperinflatie stijgen de prijzen zelfs meerdere keren per dag. Dit heeft vaak te maken met het vertrouwen in de munt. Doordat overheden grote hoeveelheid geld drukken kan er zowel objectief (als geld wordt bijgedrukt verliest het geld wat er al is zijn waarde) als subjectief (er is geen vertrouwen meer in het onderliggende systeem) een vertrouwensbreuk ontstaan. 

Hyperinflatie in één minuut

Maar hoe is het om in een land te leven waar dit proces aan de gang is? Mwanga was 15 jaar oud toen de hyperinflatie op zijn ergst was. Ze leefde met haar moeder en twee zusjes in Harare, de hoofdstad van het land. Haar vader was enkele jaren daarvoor als economische vluchteling naar Zuid-Afrika gevlucht. “Dat is uiteindelijk onze redding geweest. Doordat mijn vader zijn salaris uitbetaald kreeg in Zuid-Afrikaanse randen, kon onze familie ook tijdens de ergste prijsstijgingen nog een brood kopen” zegt Mwanga. 

Buitenlandse valuta was één van de weinige manieren om je te onttrekken aan de malaise die in Zimbabwe plaatsvond. Doordat in de overheid van het land waar de valuta vandaan komt nog wel vertrouwen is, blijft deze munt waardevast. Het probleem zit hem in de acceptatie van die valuta bij lokale ondernemingen. “Toen de situatie nog niet zo erg was, hadden wij het juist heel zwaar. We moesten constant mensen overtuigen om onze randen om te wisselen voor Zimbabwaanse dollars.” aldus Mwanga. Maar toen de inflatie nog veel hoger werd, werd het voor Mwanga beter. “Op een gegeven moment kon je aankopen  alleen nog maar met randen, euro’s of Amerikaanse dollars doen. Als de Zimbabwaanse dollar die je vandaag verdient, morgen de helft minder waard is, wil niemand hem weer hebben.”

Het omwisselen van de randen voor Zimbabwaanse dollars zorgde soms voor praktische problemen. Op een gegeven moment was de Zimbabwaanse dollar nog zo weinig waard dat er meerdere sporttassen voor nodig waren om de randen om te wisselen voor Zimbabwaanse dollars. Mwanga vroeg dan de hulp van drie vrienden die voor haar met vier tassen per persoon geld gingen halen. “Een aantal sterke vrienden van mij heeft me vaak geholpen. In ruil daarvoor mochten ze dan een halve tas met geld houden. Daar konden ze op dat moment dan een week van eten. Ik probeerde altijd verschillende vrienden te vragen, zodat ik zoveel mogelijk mensen kon helpen.” zegt Mwanga. 

Voor de elitelaag van de bevolking waren de problemen amper bestaand. Tracy Mpembele (24), dochter van een topambtenaar en goede vriendin van Mwanga had amper last van de hyperinflatie. Doordat haar vader goede connecties onderhield in het buitenland was er altijd voldoende voedsel in het gezin. “Achteraf voel ik me daar wel eens schuldig over. Maar op dat moment was het voor mij gewoon normaal. Ons leven was tijdens die periode eigenlijk niet anders dan daarvoor.” zegt Mpembele in een telefonisch gesprek. 

Uiteindelijk is Mwanga door de hyperinflatie definitief geëmigreerd. De situatie was niet meer houdbaar voor haar. “Op een gegeven moment ben je er helemaal klaar mee. Je wilt gewoon zekerheid hebben dat het geld van je vandaag verdient, over een week nog steeds hetzelfde waard is.” Mwanga hoopt wel dat de herstelbetalingen zorgen voor erkenning. Maar een oplossing is nog ver weg. “Er is gewoon nog steeds weinig vertrouwen. Met Covid was de inflatie ook alweer 600%. Het is vreselijk dat er nog steeds geen echte oplossing is. Ik wil gewoon mijn land terug.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: