Column Column & Opinie

We zitten allemaal in een hamsterbal tijdens de coronacrisis

Vroeger had ik een Russische dwerghamster, zo’n grijs klein mormel met een streep op de rug. Je raadt het niet, maar hij heette Hammie.. Hammie rende elke nacht trouw de longen uit zijn lijf in een luidkrijsend piepend rad. Misschien plotte hij zijn ontsnapping wel. Overdag had ik namelijk nogal eens de sadistische neiging hem in een doorzichtige plastic bal te stoppen. Uren lang rende Hammie wezenloos het hele huis rond. Als hij te snel ging wilde hij nog wel eens over de kop slaan en regelmatig hoorde ik een keiharde knal en wist ik; Hammie is weer eens met bal en al de trap afgestuiterd.

Ik heb er eigenlijk nooit zo over nagedacht of hij het leuk vond of niet. Daar denk je niet echt aan als zesjarige. Maar sinds ik als tiener een paar keer in Walibi ben geweest, begrijp ik Hammie wat beter. Nadat ik met een noodgang werd afgeschoten in ‘de Superman’, met ijzingwekkende spiralen over de kop werd geslingerd en ik in mijn doodsangst ook nog per ongeluk een vlieg inslikte, besloot ik: dit nooit weer.

Toch bekruipt mij de laatste tijd steeds vaker het gevoel dat we állemaal al een hele tijd in een grote hamsterbal zitten. We rollen al stuiterend van persconferentie naar persconferentie toe en slaan ondertussen misschien een paar keer over kop, geen idee hebbend waar we zijn en hoe lang we er nog in zitten. Bij elke persconferentie staat de coronabal even stil en vangen we een stukje van het uitzicht op door het plastic heen.

Dinsdag is er weer zo’n moment. Dan krijgen we weer even een stukje perspectief. Om maar in Ruttes metaforenwereld te blijven: laat hij ons uit de bal of hobbelen we met zijn allen nog even stuurloos een tijdje door? We verkeren allemaal al lang in onzekerheid. Maar er gloort gelukkig licht aan het eind van de tunnel. De vaccinaties zijn eindelijk op gang gekomen. Misschien duurt het nog even voordat we uit deze gekke verwarrende hamsterwereld weg kunnen, maar ik heb hoop dat er ooit een einde komt.

Tot die tijd zou ik zeggen neem een voorbeeld aan Hammie. Die kwam ook elke dag weer uit zijn bal en heeft alle tragische trapongelukken overleefd. Nouja, ten minste, hij werd twee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: