Column

Volkszanger René Le Blanc als positieve affirmatie

Scrollend door websites op mijn laptop zie ik ineens in de rechterhoek van mijn scherm een aanbeveling staan. ‘’Januari-dip? Dit helpt je eruit te komen.’’ 29 januari, drie dagen voordat de februaridip van start gaat. Maar opbeuringtips kan ik altijd goed gebruiken. Ik klik er op.

Meer dan ooit kan ik de januaridippers begrijpen. In plaats van een dinsdagdip, kreeg ik begin januari een realisatiedip. Twaalf januari werd bekend dat we voorlopig nog in lockdown blijven. Wat mij dieper in het zwarte gat deed vallen, waren de woorden ‘’een beetje.’’ Het aantal corona besmettingen daalt een beetje. Waren dit een beetje bemoedigende woorden van Rutte?

Een week later kregen we de avondklok. Het debat in de tweede kamer over de tijdsbepaling leek een beetje op kinderspel. Het voelde als een overwinning toen duidelijk werd dat de avondklok vanaf 21.00 uur inging in plaats van 20.30 uur. Ik kreeg flashbacks naar vroeger. Dat je dan je ouders belt en ze kan overtuigen nog een halfuurtje langer met je vriendinnetje te spelen.

Maar natuurlijk zijn er ook altijd eigenwijze pestkoppen op de basisschool die zelf willen bepalen hoelang ze mogen buitenspelen. De rellen die na de ingang van de avondklok ontstonden waren voor mij onbegrijpelijk. En erg slecht voor mijn gemoedstoestand.

Ik open de website. ‘’Muziek als antwoord op je januari-dip.’’ Ik moet ineens denken aan een zanger. René Le Blanc ook bekend als René de Wit. Deze overmoedige zongebruinde volkszanger, gekenmerkt door zijn velgekleurde overhemden en zilverkleurige colbert, wil al jaren A- ster worden. En dit is gelukt, aldus Le Blanc. Mede de imitatie van Le Blanc door Carlo Boszhard in de TV kantine heeft daar aan bijgedragen. ‘’Als je door Carlo geïmiteerd wordt, ben je gewoon een A- ster.’’

Vorig jaar deed Le Blanc mee aan het SBS-programma ‘’Ik geloof in mij’’. Hier werd hij een paar maanden gevolgd door een cameraploeg. Hij noemt zichzelf ook wel de Nederlandstalige Engelbert Humperdinck. Tijdens zijn uitstapje naar de supermarkt spit hij het roddelblad de story door. Hij staat namelijk regelmatig in de story. Vol teleurstelling is Le Blanc wanneer hij net niet deze week in het blad staat. ‘’Maar ja, er viel ook weinig te roddelen over mij deze week.’’

Ik denk dat we allemaal iets meer zoals René Le Blanc zouden moeten denken. Wanneer je in die januari-, februari- of winterdip zit, luister dan gewoon naar Le Blanc. Ik gebruik zijn woorden als positieve affirmaties.

Want zoals Le Blanc dat zegt: ‘’Het is realiteit dat iedereen trots op mij is (balt zijn vuist). Je verdient het om dat laatste zetje in de rug te krijgen. Je doet het al hartstikke goed. Pik, alle lof voor je.’’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: